">
HASAN DAĞI ULUKIŞLASI KÖYÜ’NÜN KURULUŞU
Beş ya da yedi ailelik bir kafile Toroslardan inip şimdiki Bahçeli Kasabasına gelmişler. Oranın idarecileri tarafından istenmemeleri üzerine Altunhisar’a geçmişler. Köylülerin ya da yersiz yurtsuz insanların şehir ve kasabalara yerleşmeleri dönemin kanunlarına göre yasak olduğu için Altunhisar’ın kuzeybatısında bulunan mağaralara yerleşmişler. Ekecek tarla ve koyun beslemek için otlak istemeleri üzerine yöneticiler Ulukışla yöresini yer olarak göstermişlerdir. Fakat buralar da sahipsiz değilmiş. Daha önceden Niğde Beyleri tarafından paylaşılmış. Onlar da Ulukışla yöresinin şenlenmesini isterlermiş. Lakin halkın gerek içmek için, gerekse sulama yapmak için su bulmalarına imkan yoktur. Niğde Beyleri bu işi de çözümlemişler. Çömlekçi’den içme ve sulama suyu Cırlayık’tan içme suyu alınmasına yardımcı olmuşlar. Bu arada köye gayri müslim insanlar da yerleşmeye başlamış ama daha sonra köyü terk ederler. Niğde Beyleri ekilen topraklardan hem pay hem vergi almaya başlayınca köylülerin elinde avucunda bir şey kalmaz. Bu duruma fazla dayanamayan köylüler Niğde Beylerine pay vermemek için direnişe geçerler. Pay almaya gelenlerinden birini öldürürler. Devletin hışmından korkan bir kısım köylü Aksaray tarafındaki köylere dağılır. Geride kalanlarsa direnişe devam ederler. Bunun üzerine yüz yıllar süren mahkemeleri başlar ama pay almak da o kadar kolay olmaz. Ulukışlalı’ların artık pay vermediklerini duyan Aksaray tarafına göçmüş olan Eseoğulları, Karaahmetoğulları geri döner. Ulukışla köyüne ilk yerleşenler Deli Hasan, Gulfa İbrahim, Kör İsmail, Selamoğlu, Aykıtoğlu, Ayvazoğlu, Tahtakülah adıyla anılan kişilerdir[1].
Hasan Dağı Ulukışla köyünü 2019 yılında ziyaret ettiğimizde köylüler yapılan diyalogda köyün okuma yazma oranın yüksek olduğu ve muhalif bir yapıya sahip oldukları kanaatine vardık. Köyün içinde Av ören mevkiinde Doğu Roma İmparatorluğu’ndan kalma yerleşim alanları ile 19. yy Osmanlı dönemi cami ve çeşme kaldığını gözlemledik.
HASAN DAĞI ULUKIŞLASI KÖYÜNDE TARİHİ BİR ÇEŞME
Çeşmenin kitabesinde şunlar yazmaktadır: “Bismillahirrahmanirrahim, fiha aynün cariyeh, Seyyid Ağa sene 1230” ikinci cümlede yazan Gaşiye Suresinin 12.ayet-i kerimesi meali “Orada akan pınar vardır” 1230 tarihini ise miladi takvime çevirdiğimizde 1814’e denk gelmektedir. Çeşmeye daha sonra şebeke suyu bağlanmıştır.
[1] Kaynak emekli öğretmen Ali KILINÇSOY.
">
[1].
Hasan Dağı Ulukışla köyünü 2019 yılında ziyaret ettiğimizde köylüler yapılan diyalogda köyün okuma yazma oranın yüksek olduğu ve muhalif bir yapıya sahip oldukları kanaatine vardık. Köyün içinde Av ören mevkiinde Doğu Roma İmparatorluğu’ndan kalma yerleşim alanları ile 19. yy Osmanlı dönemi cami ve çeşme kaldığını gözlemledik.
HASAN DAĞI ULUKIŞLASI KÖYÜNDE TARİHİ BİR ÇEŞME
Çeşmenin kitabesinde şunlar yazmaktadır: “Bismillahirrahmanirrahim, fiha aynün cariyeh, Seyyid Ağa sene 1230” ikinci cümlede yazan Gaşiye Suresinin 12.ayet-i kerimesi meali “Orada akan pınar vardır” 1230 tarihini ise miladi takvime çevirdiğimizde 1814’e denk gelmektedir. Çeşmeye daha sonra şebeke suyu bağlanmıştır.
[1] Kaynak emekli öğretmen Ali KILINÇSOY.
">
HASAN DAĞI ULUKIŞLASI KÖYÜ’NÜN KURULUŞU
Beş ya da yedi ailelik bir kafile Toroslardan inip şimdiki Bahçeli Kasabasına gelmişler. Oranın idarecileri tarafından istenmemeleri üzerine Altunhisar’a geçmişler. Köylülerin ya da yersiz yurtsuz insanların şehir ve kasabalara yerleşmeleri dönemin kanunlarına göre yasak olduğu için Altunhisar’ın kuzeybatısında bulunan mağaralara yerleşmişler. Ekecek tarla ve koyun beslemek için otlak istemeleri üzerine yöneticiler Ulukışla yöresini yer olarak göstermişlerdir. Fakat buralar da sahipsiz değilmiş. Daha önceden Niğde Beyleri tarafından paylaşılmış. Onlar da Ulukışla yöresinin şenlenmesini isterlermiş. Lakin halkın gerek içmek için, gerekse sulama yapmak için su bulmalarına imkan yoktur. Niğde Beyleri bu işi de çözümlemişler. Çömlekçi’den içme ve sulama suyu Cırlayık’tan içme suyu alınmasına yardımcı olmuşlar. Bu arada köye gayri müslim insanlar da yerleşmeye başlamış ama daha sonra köyü terk ederler. Niğde Beyleri ekilen topraklardan hem pay hem vergi almaya başlayınca köylülerin elinde avucunda bir şey kalmaz. Bu duruma fazla dayanamayan köylüler Niğde Beylerine pay vermemek için direnişe geçerler. Pay almaya gelenlerinden birini öldürürler. Devletin hışmından korkan bir kısım köylü Aksaray tarafındaki köylere dağılır. Geride kalanlarsa direnişe devam ederler. Bunun üzerine yüz yıllar süren mahkemeleri başlar ama pay almak da o kadar kolay olmaz. Ulukışlalı’ların artık pay vermediklerini duyan Aksaray tarafına göçmüş olan Eseoğulları, Karaahmetoğulları geri döner. Ulukışla köyüne ilk yerleşenler Deli Hasan, Gulfa İbrahim, Kör İsmail, Selamoğlu, Aykıtoğlu, Ayvazoğlu, Tahtakülah adıyla anılan kişilerdir[1].
Hasan Dağı Ulukışla köyünü 2019 yılında ziyaret ettiğimizde köylüler yapılan diyalogda köyün okuma yazma oranın yüksek olduğu ve muhalif bir yapıya sahip oldukları kanaatine vardık. Köyün içinde Av ören mevkiinde Doğu Roma İmparatorluğu’ndan kalma yerleşim alanları ile 19. yy Osmanlı dönemi cami ve çeşme kaldığını gözlemledik.
HASAN DAĞI ULUKIŞLASI KÖYÜNDE TARİHİ BİR ÇEŞME
Çeşmenin kitabesinde şunlar yazmaktadır: “Bismillahirrahmanirrahim, fiha aynün cariyeh, Seyyid Ağa sene 1230” ikinci cümlede yazan Gaşiye Suresinin 12.ayet-i kerimesi meali “Orada akan pınar vardır” 1230 tarihini ise miladi takvime çevirdiğimizde 1814’e denk gelmektedir. Çeşmeye daha sonra şebeke suyu bağlanmıştır.
[1] Kaynak emekli öğretmen Ali KILINÇSOY.
">
[1] Kaynak emekli öğretmen Ali KILINÇSOY.
">
HASAN DAĞI ULUKIŞLASI KÖYÜ’NÜN KURULUŞU
Beş ya da yedi ailelik bir kafile Toroslardan inip şimdiki Bahçeli Kasabasına gelmişler. Oranın idarecileri tarafından istenmemeleri üzerine Altunhisar’a geçmişler. Köylülerin ya da yersiz yurtsuz insanların şehir ve kasabalara yerleşmeleri dönemin kanunlarına göre yasak olduğu için Altunhisar’ın kuzeybatısında bulunan mağaralara yerleşmişler. Ekecek tarla ve koyun beslemek için otlak istemeleri üzerine yöneticiler Ulukışla yöresini yer olarak göstermişlerdir. Fakat buralar da sahipsiz değilmiş. Daha önceden Niğde Beyleri tarafından paylaşılmış. Onlar da Ulukışla yöresinin şenlenmesini isterlermiş. Lakin halkın gerek içmek için, gerekse sulama yapmak için su bulmalarına imkan yoktur. Niğde Beyleri bu işi de çözümlemişler. Çömlekçi’den içme ve sulama suyu Cırlayık’tan içme suyu alınmasına yardımcı olmuşlar. Bu arada köye gayri müslim insanlar da yerleşmeye başlamış ama daha sonra köyü terk ederler. Niğde Beyleri ekilen topraklardan hem pay hem vergi almaya başlayınca köylülerin elinde avucunda bir şey kalmaz. Bu duruma fazla dayanamayan köylüler Niğde Beylerine pay vermemek için direnişe geçerler. Pay almaya gelenlerinden birini öldürürler. Devletin hışmından korkan bir kısım köylü Aksaray tarafındaki köylere dağılır. Geride kalanlarsa direnişe devam ederler. Bunun üzerine yüz yıllar süren mahkemeleri başlar ama pay almak da o kadar kolay olmaz. Ulukışlalı’ların artık pay vermediklerini duyan Aksaray tarafına göçmüş olan Eseoğulları, Karaahmetoğulları geri döner. Ulukışla köyüne ilk yerleşenler Deli Hasan, Gulfa İbrahim, Kör İsmail, Selamoğlu, Aykıtoğlu, Ayvazoğlu, Tahtakülah adıyla anılan kişilerdir[1].
Hasan Dağı Ulukışla köyünü 2019 yılında ziyaret ettiğimizde köylüler yapılan diyalogda köyün okuma yazma oranın yüksek olduğu ve muhalif bir yapıya sahip oldukları kanaatine vardık. Köyün içinde Av ören mevkiinde Doğu Roma İmparatorluğu’ndan kalma yerleşim alanları ile 19. yy Osmanlı dönemi cami ve çeşme kaldığını gözlemledik.
HASAN DAĞI ULUKIŞLASI KÖYÜNDE TARİHİ BİR ÇEŞME
Çeşmenin kitabesinde şunlar yazmaktadır: “Bismillahirrahmanirrahim, fiha aynün cariyeh, Seyyid Ağa sene 1230” ikinci cümlede yazan Gaşiye Suresinin 12.ayet-i kerimesi meali “Orada akan pınar vardır” 1230 tarihini ise miladi takvime çevirdiğimizde 1814’e denk gelmektedir. Çeşmeye daha sonra şebeke suyu bağlanmıştır.
[1] Kaynak emekli öğretmen Ali KILINÇSOY.
">
[1].
Hasan Dağı Ulukışla köyünü 2019 yılında ziyaret ettiğimizde köylüler yapılan diyalogda köyün okuma yazma oranın yüksek olduğu ve muhalif bir yapıya sahip oldukları kanaatine vardık. Köyün içinde Av ören mevkiinde Doğu Roma İmparatorluğu’ndan kalma yerleşim alanları ile 19. yy Osmanlı dönemi cami ve çeşme kaldığını gözlemledik.
HASAN DAĞI ULUKIŞLASI KÖYÜNDE TARİHİ BİR ÇEŞME
Çeşmenin kitabesinde şunlar yazmaktadır: “Bismillahirrahmanirrahim, fiha aynün cariyeh, Seyyid Ağa sene 1230” ikinci cümlede yazan Gaşiye Suresinin 12.ayet-i kerimesi meali “Orada akan pınar vardır” 1230 tarihini ise miladi takvime çevirdiğimizde 1814’e denk gelmektedir. Çeşmeye daha sonra şebeke suyu bağlanmıştır.
[1] Kaynak emekli öğretmen Ali KILINÇSOY.
">
HASAN DAĞI ULUKIŞLASI KÖYÜ’NÜN KURULUŞU
Beş ya da yedi ailelik bir kafile Toroslardan inip şimdiki Bahçeli Kasabasına gelmişler. Oranın idarecileri tarafından istenmemeleri üzerine Altunhisar’a geçmişler. Köylülerin ya da yersiz yurtsuz insanların şehir ve kasabalara yerleşmeleri dönemin kanunlarına göre yasak olduğu için Altunhisar’ın kuzeybatısında bulunan mağaralara yerleşmişler. Ekecek tarla ve koyun beslemek için otlak istemeleri üzerine yöneticiler Ulukışla yöresini yer olarak göstermişlerdir. Fakat buralar da sahipsiz değilmiş. Daha önceden Niğde Beyleri tarafından paylaşılmış. Onlar da Ulukışla yöresinin şenlenmesini isterlermiş. Lakin halkın gerek içmek için, gerekse sulama yapmak için su bulmalarına imkan yoktur. Niğde Beyleri bu işi de çözümlemişler. Çömlekçi’den içme ve sulama suyu Cırlayık’tan içme suyu alınmasına yardımcı olmuşlar. Bu arada köye gayri müslim insanlar da yerleşmeye başlamış ama daha sonra köyü terk ederler. Niğde Beyleri ekilen topraklardan hem pay hem vergi almaya başlayınca köylülerin elinde avucunda bir şey kalmaz. Bu duruma fazla dayanamayan köylüler Niğde Beylerine pay vermemek için direnişe geçerler. Pay almaya gelenlerinden birini öldürürler. Devletin hışmından korkan bir kısım köylü Aksaray tarafındaki köylere dağılır. Geride kalanlarsa direnişe devam ederler. Bunun üzerine yüz yıllar süren mahkemeleri başlar ama pay almak da o kadar kolay olmaz. Ulukışlalı’ların artık pay vermediklerini duyan Aksaray tarafına göçmüş olan Eseoğulları, Karaahmetoğulları geri döner. Ulukışla köyüne ilk yerleşenler Deli Hasan, Gulfa İbrahim, Kör İsmail, Selamoğlu, Aykıtoğlu, Ayvazoğlu, Tahtakülah adıyla anılan kişilerdir[1].
Hasan Dağı Ulukışla köyünü 2019 yılında ziyaret ettiğimizde köylüler yapılan diyalogda köyün okuma yazma oranın yüksek olduğu ve muhalif bir yapıya sahip oldukları kanaatine vardık. Köyün içinde Av ören mevkiinde Doğu Roma İmparatorluğu’ndan kalma yerleşim alanları ile 19. yy Osmanlı dönemi cami ve çeşme kaldığını gözlemledik.
HASAN DAĞI ULUKIŞLASI KÖYÜNDE TARİHİ BİR ÇEŞME
Çeşmenin kitabesinde şunlar yazmaktadır: “Bismillahirrahmanirrahim, fiha aynün cariyeh, Seyyid Ağa sene 1230” ikinci cümlede yazan Gaşiye Suresinin 12.ayet-i kerimesi meali “Orada akan pınar vardır” 1230 tarihini ise miladi takvime çevirdiğimizde 1814’e denk gelmektedir. Çeşmeye daha sonra şebeke suyu bağlanmıştır.
[1] Kaynak emekli öğretmen Ali KILINÇSOY.
